راد آوا

با آرامشی که هیچ واژه‌ای توانِ گفتنش رو نداره…به دیدار معبود رفتم....

مادر فقط گفت:خدا… خودش بهتر می‌دونه....

اون شبِ خرداد شصت‌ویک،تو چند ثانیه فهمیدیمایثار یعنی خودتو انتخاب نکنی…...

فکر می‌کردم مربی تخریب باید ترسناک باشه…اما آقا نصیر اومده بود که یاد بگیریم، نه اینکه بترسیم....

بین وسایل خاک‌گرفته‌ی اتاق بسیج،سه نوار کاست قدیمی پیدا شد…روی هر سه فقط یه اسم بود:«آقا نصیر»...

کیف مدرسه‌اش افتاده بود اون طرف تردفتر ریاضیش بازآخرین صفحهیه مسئله ناتمامیه رویای ناتمام...

همه چیز با یک صبح معمولی شروع شد. بوی نون تازه، صدای بچه‌ها، پنجره‌ای که رو به خیابون باز می‌شد و من که فکر می‌کردم زندگی همین‌قدر ساده و امنه. دانشگاه، کتاب‌ها، گپ‌های کنار قهوه، خنده‌های بی‌هدف… همه...

در همه تاریخ آدم‌هایی می‌آیند و می‌روند تکرار نشدنی.آدم‌هایی که رفتن‌شان گران تمام می‌شود.آدم‌هایی که مثل ندارند.مثل خودشانند....

تلویزیون روشن بود، اما انگار چیزی نمی‌دیدم. فقط صدایی که تو سرم پیچید و همه‌چیز رو بهم ریخت. خاطرات مثل موج می‌اومدن و می‌رفتن، و صدای درونم هی می‌پرسید: 'اگه بیشتر حواست بود، چی می‌شد؟' نمی‌دونم چی س...

در سکوت سنگین سالن سازمان ملل، صدایی برخاست که تاریخ و ایمان را در خود جا داده بود. آقاسید با کتابی در دست، وزنه‌ای فراتر از کلمات را به دوش کشید: حقیقت شهدا و امید به آینده. لحظه‌ای که همه نگاه‌ها به...

خرمشهر آزاد شد، اما در میان شادی‌ها، دلی که عزیزی را از دست داده باشد، هنوز سنگین است. محمد برای رفیقش فرهاد زمزمه می‌کند، برای آرزوهایی که رفتند و برای لبخندهایی که در آسمان جاودانه شدند....

در دل خاکریزها و زیر باران گلوله‌ها، دوستی، ایمان و شهادت معنای تازه‌ای پیدا می‌کنند. این اپیزود، روایت محمد از روزی است که فرهاد برای همیشه یک قدم جلوتر ماند......

گاهی دل کندن از عزیزترین‌ها سخت‌ترین امتحان دنیاست... وقتی فرزندت را به دست تقدیر می‌سپاری و تنها دلگرمی‌ات این است که خدا و مادر حضرت زهرا حواسشان به او هست....

عادی ترین حالت‌ها، روتین ترین کارها، معمول‌ترین حرف‌ها، برای کسی که عاشق است؛ غیر معمول ترین است...برای کسی که حل شده در محبت زهرا، دیگر عادی و معمولی و روتین معنایی ندارد... همه‌چیز تو‌را به یاد او م...

ما بچه‌های مادری هستیم که میراثش ریشه کرده در باورهایمان.مادری که ایستادن تا آخرین نفس و دفاع از حق را برایمان به ارث گذاشت.مادری که از مادری و زنانگی اش چیزی کم نگذاشت برای مقاومت.ما بچه‌های همان ماد...

ما همه بچه‌های مادری هستیم که در دل تک تکمان بذری کاشته است.بذر ایستادگی، بذر جرئت و جسارت، بذر ماندن بر سر حق.به بذرهایمان که نگاه می‌کنیم، غیرت می‌جوشد....

خورشید سوزانِ خاموش شده‌ام؛نمی‌دانم آیا باز خدا تو را در پوسته‌ی انسانی دیگر به من نشان خواهد داد؟ نمی‌دانم آیا باز می‌توانم در عطر خوش وجود تو، زندگی کنم؟چشم باز می‌کنم و تو را می‌بینم، تو را که نیست...

اولین بار بود که بعد از شنیدنِ خبرِ تأخیرِ دو ساعته‌ی پرواز، خوشحال میشدم.انگار خون دوباره با قدرت توی رگهایم، دوید.مثل کشتی گیری که حریفش خیال میکند ضربه فنی‌اش کرده و فیلمش رفته برای بازبینی و حالا ...

شوق ادامه مسیر بود یا اثر چای عراقی یا این شلوغ کاری موتورِ کولر آبی موکب نمی‌دانم اما خواب آن لحظه هیچ نسبتی با چشم‌هایم نداشت.تقدیم به روح بزرگ مرحوم فرزانه پزشکی؛ که راه و رسم فرزانگی را به ما آموخ...

شده بودم سمج‌ترین دختر دنیا، رفته بودم تا خود اداره گذرنامه پیگیر شده بودم که چرا گذرنامه‌ام تا حالا نرسیده پیگیر شده بودم و ایستاده بودم و ناامیدانه نگاه کرده بودم.فکرش را نمی‌کردم ثانیه‌های آخر همان...

یک چهره‌ آشنا، قبای طوسی به تن، بی‌عبا، بی‌عمامه، در حالتی که انگار بخواهند عاشقی را از معشوقش جدا کنند داشت از حرم خارج می‌شد....

شمر، بقچه لباس‌های تعزیه در دست، جلوی ما می‌رفت. اصغر را نمی‌دانم اما من احساس گنگی داشتم. هم از او می‌ترسیدم، هم دوست داشتم سرعتم را زیاد کنم و از او جلو بزنم تا قیافه واقعی‌اش را ببینم.مردمی که از ک...

مرد کویر اهل گریه نیست. مثل آسمونش. مصیبت حسین و اصحابش خون به دل ما می‌کنه، کمر می‌شکنه، موی سر سفید می‌کنه اما اشک در‌نمی‌آره....

آقا یوسف وسط میدان ایستاده است. سبزپوش، زره‌پوشیده، با شمشیر و چکمه و کلاهخود. لحظه‌ای بعد سوار اسب می‌شود و چون شیری که در رمه افتد، دشمن را می‌پراکند. هر بار که به جای خودش بازمی‌گردد، لاحول و لا قو...

«توی تاریکی که چشم‌مان بهش عادت کرده بود نگاه خیره و پر از سؤالش را می‌دیدم. گفت «دو تا نبض داری. یعنی…» نمی‌دانم جوابش را از لبخندم گرفت یا از اشک‌هایی که یک دفعه راه افتاده بود روی گونه‌ام. راز چهل‌...

آسمان خدا هر روز خیابانی برای عبور و مرور پرنده هاست . پرنده هایی که هر کدام شان مثل ما آدم ها ممکن است قصه و غصه خودشان را داشته باشند . این ایام روی زمین به خاطر مولای متقیان هرکسی با هر حکایتی تمام...

مه پوشاننده است و رازدارو حرکت در آن اراده‌ای قوی طلب می‌کندمرد روزهای مه آلود بودمردی که این راه را پیمود...

هميشه گفته‌اند هر سلامي يك خداحافظي دارد. و هر وصالي يك فراقي. اما نگفته‌اند گاهي وقت‌ها براي بعضي آدم‌ها سلام‌ها ميايند، ميمانند، ماندگار ميشوند و سايه‌شان مستدام ميشود روي سر آن آدم‌ها. همان‌هايي كه...

«هميشه بدون؛ من كنارتم. اگر خودم هم نباشم، قلبم كنارته.»مدت‌هاست كه پدران و مادران فلسطینی حتی هنگام محبت به كودكشان هم نگران رفتن‌اند. رفتن، نماندن، نبودن. مدت زيادی‌ست كه كسی در اين ديار با خيال راح...

درد گرسنگی، رنج جنگ‌زدگی، تیرآهن، سنگ، خون و آواربه راستی که کدامیک را باید مرهم بگذارد؟باید حواسش به درد خودش باید یا برادرانش را دلداری دهد؟*قصه‌ای از تکه‌پاره‌های قلب شمیس؛ دختری از دیار یمنکه گرفت...

ميان شادی‌هايمان بود كه رفت. داشتيم زندگي‌مان را ميكرديم كه يكهو ديديم هرچه نشان حيات دارد پر كشيده از وسط خانه-زندگی‌مان. وقتی رفت، يك بغض افتاد به جان گلوهايمان، انگار كه همان كوهی كه بعد از او از د...

مادر هيچوقت دست فرزندش را رها نميكند. چه در راه‌های پرپيج و خم اين زمين خاكی و چه در راه‌های وسيع آسمان…تقديم به مادرانی كه مادرانگی‌شان پرتويی بود نشأت گرفته از شمسِ فروزانِ مادرانگی‌های او(س)، از دف...

ضحي يعني سپيده دم. يعني آن بارقهٔ نوري كه پس از شبي تاريك ديدگان را روشن ميكند…داستاني كه خواهيد شنيد، روايتي‌ست از شبي تاريك كه در پس آن افتابي سر برمياورد…مجموعه "حنين"خواستند شوق و حزن را، اميد و غ...

حالا كسي تنها، در خانه‌اي پر از خالي نشسته و او هم مانند علي(ع) فكر ميكند بعد از زهرايش چطور زنده بماند…لیل یعنی شب؛ و لیلی یعنی شب من!روضه‌های پنجگانه‌ای که قرار است بشنوید، حکایتی‌ست از لیلی که بر ل...

بهتر است چيزي نگويم. از سنگيني قلب علي(ع) گفتن در روز شهادت زهرايش، آن‌طور كه حقش ادا شود، كار هركسي نيست. شايد امشب ماه، تنها مَحْرم غصه‌هاي دلش باشد…لیل یعنی شب؛ و لیلی یعنی شب من!روضه‌های پنجگانه‌ا...

چشم‌ها عادت ميكنند. گوش‌ها عادت ميكنند. آدم‌ها هم. عادت به تاريكي اما فاجعه مي‌آفريند. تاريخ، مرثيه‌خوانِ بي‌تفاوتي مردماني‌ست كه با عادت خويش به تاريكي، نوري را در عالم به خاموشي سپردند...لیل یعنی شب...

بي‌مردمي بد دردي‌ست.مردم كه نباشند، علي(ع) در كنار قبر زهرايش محكوم ميشود به سكوت. مردم كه نباشند، غريبانه‌ترين تشييع تاريخ ميشود تشييع ام‌الكائنات. اين روايت، مرثيه‌اي‌ست از جاي خالي مردم در كنار اما...

مامان‌جون خیلی ناگهانی رفت...زود بود هنوز؛ اما رفته بود!لیل یعنی شب؛ و لیلی یعنی شب من!روضه‌های پنجگانه‌ای که قرار است بشنوید، حکایتی‌ست از لیلی که بر لیلی علی(ع) سایه گستراند......

كه تا وقتي تاريكي هست، نوري هست و تا زماني كه شب سايه بر عالم انداخته شمع، رسالت ماست. كه اگر من، كه اگر تو، هركدام شمعي روشن كنيم؛ يكي‌مان در مدرسه، يكي‌مان در دانشگاه، يكي در خانه و ديگري در ميان كو...