شمارۀ 78 - غزلی از سعید بیابانکی

یاد پاییز به خیر و کَهَر نوزینش

چه بهاری ست که آفت زده فروردینش

و لجن می‌چکد از چارقد چرکینش

چه بهاری‌ست که می آید و زهرابۀ مرگ

دم به دم می‌چکد از داس شقایق چینش

چه بهاری ست که جای گل و آواز و درخت

خرمنی خر ملخ انداخته در خورجینش

چه بهاری ست که در دایره‌ای از کف و خون

چون گلی یخ زده پر ریخته بلدرچینش

داد ازین کرگدن وحشی صحراپیما

یاد پاییز به خیر و کهر نوزینش

ما که چون زاغچه ها سرخوش و خندان بودیم

با زمستان و درختان بلور آجینش

دست دهقان تبهکار تبرباران باد

تا دگربار اجابت نشود آمینش ...!