شمارۀ 67 - غزلی از علی اشتری

آن سرو گل‌اندام کجاست؟

همدمی تا دل ما را دهد آرام کجاست؟

محرمی تا ز من آرد به تو پیغام کجاست؟

حسرت بوسه زدن بر لب گرمی دارم 

لب یار ار ندهد دست لب جام کجاست؟

باده گل‌رنگ و چمن خرم و سبز و من و چنگ

هر دو در ناله که آن سرو گل اندام کجاست؟

طمع صبح ندارم ز شب تیرۀ هجر 

ماهتابی که بر آید ز لب بام کجاست؟

گر به روی تو برآشفت دلم دوش مرنج 

بحر را پیش مَهِ چارده، آرام کجاست؟

کام خسرو نشدی همچو تو شیرین فرهاد

در ره عشق نگر پخته کجا، خام کجاست!