باقی

نام و رسم آنکسی‌ که دلشخوش به باقی است ساقی است

مرا چشمداشتی به باقی نیست سرخوشم ز هر چه از ساقی است

این تن و چشم و گوش و بینی‌ که بینی همه از عاریت است

چو بازگردانی آنچه ماند تمثالیست که نشاناز خطاط ماهر است

عالم فرش نفیسیست که تار و پودش ز ریسمانی دو رنگ‌ است

رنگ سپیدش برای طنازی و رنگ سیاهش برای خبط نظر است

آنچه بر آدمی عیان است صورت وجود بر کالبدی از خشت و کاه است

ورنه آدمیان راجمله عقل نیست دیدن جسد که راه می‌رود سخت نیست

آنچه دانی که دانی جهالتت و آنچه دانی که ندانی سرآمدت است

فارغ از آنچه دانی و ندانی، کشف اسرار نهانت فرزانگی است

گرپیری یا که جوانی کوش آنچنان کهدنیا آمده‌ای زین جهان بروی

خالی از حرص و طمع و آز خاطر چندی افکار واهی یا ابزارکاهی