شمارۀ 178 - غزلی از لاله تذکری

بتاب بر منِ دل‌داده، ماه زندگی‌ام

تویی قشنگ ترین اشتباه زندگی‌ام

که عشق تو شده تنها گناه زندگی‌ام

و عاشقت شدم آب از سرم گذشت بیا

بتاب بر منِ دل‌داده، ماه زندگی‌ام

دلم برای تو و خاطرات دانشگاه

چقدر تنگ شده، تکیه گاه زندگی‌ام!

چقدر جای تو خالی‌ست پیش من امشب

تویی تو خواستۀ دل‌بخواه زندگی‌ام

درست مثل زلیخا که آفرید مرا

تو یوسفی که شدی پادشاه زندگی‌ام

دلم چقدر هوس کرده تا برایت باز

فقط غزل بنویسم، پناه زندگی‌ام!