شمارۀ 176 - غزلی از لاله تذکری

شبیه هم، تو منی، من توام، دونیمۀ ‌سیب!

دو تا ستارة‌ عاشق، دو همصدا: من و تو

دو دل سپرده، دو همدل، دو آشنا:‌ من و تو

شبیه هم، تو منی، من توام، دونیمۀ ‌سیب!

چقدر مثل همند این دو نیمه‌ها: من و تو

چنان دو پنجره ای رو به سوی همدیگر

فقط برای هم،‌ از هم ولی جدا: من و تو

اسیر فاصله ها، آخر این جدایی ها

گناه کیست؟ خدا؟ سرنوشت؟‌ یا من و تو ؟!

نمی رسیم به آرامش پس از طوفان

کنار هم که نباشیم ما دو تا: من و تو

شبی بیا که دو تا خط منطبق برهم

دو هم‌ مسیر شویم از من و تو، تا من و تو

به شرط ایکس مساویِّ عشق میل کنیم

به سمت هم که در آغوش هم رها من و تو

حروف ربط، مرا وصل می کنند به تو

که در غزل متولد شویم ما: من و تو!