«با تو من این جام را اینسان دگرگون ساختم...»
در اثر «صبور» از مجموعه «طغیان»، نیما شهسواری به لایههای پنهانِ هر نبرد، یعنی همراهی و صبوری میپردازد. این شعر، ادای دینی است به جانی که دوشادوش مبارز ایستاد، نترسید و با ایثارِ شادیِ خویش، بسترِ بیداری را فراهم ساخت. در نگاه شاعر، آزادی و عشق فردا، محصولِ پیوندِ «جنگِ آگاهانه» و «صبرِ مقتدرانه» است. ستایشی از زن به مثابه نماد مهر و ستونِ دگرگونی جهان.
شنیدن این اثر حماسی و عاطفی در وبسایت جهان آرمانی:
https://idealistic-world.com/portal/
بخش شعرهای صوتی:
https://idealistic-world.com/audio-books-poem/
اولین نفر کامنت بزار
«فغان» صدای بیصدایانی است که زیر تیغِ بیرحمِ ...
در قسمت ششم از ویژهبرنامه «برساختهای انسانی»،...
«بنگرید؛ هرزهای با تن عورش به رؤیایتان آمده اس...
"به نام جان"
پادکست...
«سیل انسان در دل شرم است و در این شرمگاه...»
«تمام دنیا آلت شد، تمام دنیا عورت شد...»
...
در اولین قسمت از ویژهبرنامه «برساختهای انسانی...
«سوختن در جهنم»؛ نقدی سهمگین بر ساختارِ قدرتی ا...
"آلتپرستان"
کتاب ص...
تمامی حقوق این وبسایت متعلق به شنوتو است