در جامعۀ مذهبی قدیم مردم چگونه تفریح میکردند؟ عیشونوشها و مهمانیها و بزمها و بادهپیماییها و معاشقهها که جلوههای متعددشان را در آثار ادبی قدیم میبینیم، چگونه در آن جوامع محدود و مذهبی رخ میدادهاند؟ آیا این تصویرها صرفا خیالپردازیاند؟ آیا کسانی که اهل چنین عشرتهایی بودهاند، مطرود جامعه بودهاند؟ روحانیان و مذهبیها چه واکنشی در قبال آنان داشتهاند؟
در ضمیمۀ سوم هزارویکشب از «عشرتهای مخفیانه در جامعۀ اسلامی» و شاهد و شمع و شراب و شیرینی سخن میگوییم.
اولین نفر کامنت بزار
تمامی حقوق این وبسایت متعلق به شنوتو است