شمارۀ 34 - غزلی از ساعد باقری

این نسیم نو به نو، پیغام کیست؟

سرخوشم، این ناگهان مستی ز بوی جام کیست؟

شعله می ریزد زبانم، بر زبانم نام کیست؟

کوچه های روشن دل، در صدای او رهاست

می رود منزل به منزل، این طنین گام کیست؟

اینک آن خون، خون تلخ سنگ بودن‌های من

نذر شیرین‌کاریِ شمشیر خون آشام کیست؟

آن جنون لااُبالی،‌ وحشی صحرای وهم

در پناه کیست امروز ای عزیزان؟ رام کیست؟

از پی هم مهر و قهر و مهر و قهر و مهر و قهر

دانه ها پاشیده اینجا، پیش پایم دام کیست؟

شام، هر شام این شرار شعله شعله از کجاست؟

صبح، هر صبح این نسیم نو به نو، پیغام کیست؟