شمارۀ 15- غزلی از محمد عزیزی

تو خون سبز زمینی تو باغ دل‌هایی

بیا که از نگهت آفتاب می‌روید

نشاط سبزه و شوق شراب می‌روید

به بوی وصل تو هر شب، درخت جان پرور

ستارۀ سحر از باغ خواب می‌روید

سکوت سنگ شکسته‌ست شوق را بنگر

که در صلای تواَش صد جواب می‌روید

برای دیدن رویت ز تلخ و شور کویر

هزار چشمۀ شیرین آب می‌روید

تو خون سبز زمینی تو باغ دل‌هایی

ز شاخه شاخه‌ات ای جان گلاب می‌روید

بیا ز وحشت تنهایی‌ام رهایی ده

که بی حضور تو در من عذاب می‌روید