شمارۀ 150 - غزلی از: محمود شریف‌صادقی-وفا

امید از تو نشویم به دوستی سوگند!

رہ خلاف نپویم به دوستی سوگند

سخن گزاف نگویم به دوستی سوگند

هزار بار مرا گر برانی از در خویش

امید از تو نشویم به دوستی سوگند

گرم به ناوک مژگان هزار پاره کنی

ز راه شکوه نمویم به دوستی سوگند

به هیچ روی به غیر از گل رُخت ای دوست!

گلی به باغ نبویم به دوستی سوگند

به غیر راه وفای تو نسپَرم راهی

بجز تو دوست نجویم به دوستی سوگند