شمارۀ 151 - غزلی از: محمود شریف‌صادقی-وفا

جانانه در کنار، ولی غم‌گسار نیست

جانانه در کنار، ولی غم‌گسار نیست

سوزم ز درد و با منش از قهر کار نیست

دستم به زلف پُرشِکن او نمی‌رسد

بخت وصال و دولت بوس و کنار نیست

بس آزموده‌ایم در این دیرِ دیرگرد

دردی کشنده‌تر ز غم انتظار نیست

آنجا که پای صحبت گل در میان بوَد

ما را غمی ز سرزنش نیش خار نیست

از کام و نام بهره ندارد به روزگار

آن کس که بی‌قرار سر زلف یار نیست

با خلق روزگار به مهر و وداد باش

کس را خبر ز پیچ و خم روزگار نیست

دامن مکش ز دست وفا از سر غرور

فرداست کز من و تو نشان جز غبار نیست