اپیزود شصت و چهارم - زمستان خوانی ( دو خط موازی )

بهار نزدیک است صدای قدمهایش ، درختان را از خواب بیدار می کندبهار نزدیک است و چشمه ها خوب می دانند که با بهار همه چیز را می شود از نو نوشتبهار نزدیک است ، کاش تو هم با بهار بیایی .....

چقدر این فاصله کوتاه است :فاصله میان زیستن و هیچ شدنچقدر تمام شدن ، آسان است :با آن همه سختی هایی که در آغاز داشتیبا آن همه سرسخت بودنمان در بودن ،چقدر تمام شدن آسان است......

چون پاره سنگی ، عاشقم به گنجشکی ، هراسان و هر بار نا امید بر می گردم به خاک بر می گردم به خویش نا امید و نیازمند زبانه می کشد آغوشم به سویت از تو دور افتادم از تو دور افتادم در بی مجالی و لالی به کاغذ...

دره ها گلوله خورده اندجنگل گلوله خورده استخون همین حالا دارددر انارها جمع می شودمن امابر تپه ای نشسته امبهمن کوچک دود می کنم.یعنی تنهایمیعنی نام هیچکس در دهانم نیستو اندوه رامثل عینکی دودیبر چشم گذاشت...

فراموشت کرده ام اي نور دسته دسته که بر هم مي گذارم و تو را مي سازم. ماه سياه ! که پيشاني داغت را برف شسته است اقيانوس عاشق ! که در پي قويي کوچک روانه رود مي شوي ! از يادت برده ام همچون چاقويي در قلب ه...

هوای دلتنگی های مرا داشته باش ممکن است با آخرین برف در حوالی تنهایی گم شومو بعد از آن ، فرصتی برای دلتنگی های من نداشته باشی ...

سلام!حال همه‌ی ما خوب استملالی نيست جز گم شدنِ گاه به گاهِ خيالی دور،که مردم به آن شادمانیِ بی‌سبب می‌گويندبا اين همه عمری اگر باقی بودطوری از کنارِ زندگی می‌گذرمکه نه زانویِ آهویِ بی‌جفت بلرزد ونه اي...

در زمستانی که بی‌هنگام آمده بود ،و ابرهایی که ناغافلتو ، بهار را به پنجره‌ام هدیه کردیو ماه مهربان را ، به دست‌هایمحالا کجا مانده‌ایدوباره بیایی کنار پنجره‌امبگویی: سلامبهار آورده‌ام، نمی‌خواهی؟((رضا ...

چشمانم را از مادريزرگ به ارث برده امزني كه چشمه ي روستااز حسادتِ چشمانشخشك شد و اوتمامِ شب راروي پل ، باريدباغ هاي روستاهيچ ساليمثلِ آن سال محصول ندادند!<< سمانه سوادی >>...