نقدِ حالِ ما: دلگفته‌ای بر غزلی از شمس | غزل ۲۱۴۷ | چیست که هر دمی چنین می‌کشدم به سوی او

دلگفته، شرح و تفسیر غزل شمس از مولانا با فربُد بهبهانی غزل مولانا از دیوان شمس تبریزی: غزل ۲۱۴۷ چیست که هر دمی چنین می‌کشدم به سوی او در این اپیزود، دلگفته‌ای بر غزلی از مولانا را می‌شنوید؛ شرح و تفسیری از دل برای غزل شمس، با نگاهی عاشقانه، نمادین، و درونی. این مجموعه برای کسانی است که می‌خواهند غزل‌های مولانا و غزلیات شمس را نه فقط به صورت معنی واژه به واژه، بلکه به عنوان راهی برای نزدیک شدن به حس و حال عشق، امید، شوق، معشوق‌شناسی، عاشق‌شناسی، و شناخت راه عشق تجربه کنند. در این دلگفته‌ها، غزل شمس و شعر مولانا بیشتر از زاویه حس و حال قلبی خوانده می‌شود. هدف، شرح ادبی خشک یا بررسی صرفاً تاریخی نیست؛ بلکه پیدا کردن راهی است برای شنیدن صدای عشق در غزل مولانا و لمس فضای معنوی دیوان شمس تبریزی. وبسایت: https://molanatafsir.com صفحه این غزل: https://molanatafsir.com/pages/shams/index.html#ghazal-2147 یوتیوب: https://www.youtube.com/watch?v=007J6M5wRbk تلگرام: https://t.me/Naghde_Hale_Ma متن غزل: ۱. چیست که هر دمی چنین می‌کشدم به سوی او عنبر نی و مشک نی بوی وی است بوی او ۲. سلسله‌ای است بی‌بها دشمن جمله توبه‌ها توبه شکست من کیم سنگ من و سبوی او ۳. توبه شکست او بسی توبه و این چنین کسی پرده دری و دلبری خوی وی است خوی او ۴. توبه‌ی من برای او توبه‌شکن هوای او توبه من گناه من سوخته پیش روی او ۵. شاخ و درخت عقل و جان نیست مگر به باغ او آب حیات جاودان نیست مگر به جوی او ۶. عشق و نشاط گستری با می و رطلِ ساغری می‌رسد از کنارها غلغل و های هوی او ۷. مرد که خودپسند شد همچو کدو بلند شد تا نشود ز خود تهی پر نشود کدوی او ۸. سایه که باز می‌شود جمع و دراز می‌شود هست ز آفتاب جان قوت جست و جوی او ۹. سایه وی است و نور او جمع وی است و دور او نور ز عکس روی او سایه ز عکس موی او ۱۰. ای مه و آفتاب جان پرده دری مکن عیان تا ز فلک فرودَرَد پرده‌ی هفت تویِ او ۱۱. چیست درون جَیب من جز تو و من حجاب من ای من و تو فنا شده پیش بقای اویِ او