سفر بیستم: آیا ترس از پیری و مرگ طبیعی‌ست؟ | دکتر نریمان صدری در گفتگو با دکتر حسین مدنی

آیا ترس از پیری و مرگ، بخشی طبیعی از تجربه انسان است؟

یا چیزی است که جهان مدرن به ما آموخته است؟

اگر قرار است انسان بیشتر عمر کند، آیا مسئله فقط «عقب انداختن مرگ» است؟ یا باید دوباره درباره معنای پیری، سلامت و کیفیت زندگی فکر کنیم؟

در این قسمت از زی‌مان، دکتر نریمان صدری با دکتر حسین مدنی، انسان‌شناس، به سراغ ریشه‌های نگاه انسان به مرگ، پیری و طول عمر (Longevity) می‌رود.

از انسان‌های پیشاتاریخی و مفهوم «جان‌پنداری» تا جایگاه سالمندان، آیین‌های مربوط به مردگان، پیدایش مالکیت، شکل‌گیری جهان مدرن و تغییر معنای «مولد بودن»؛ این گفت‌وگو نشان می‌دهد که نگاه امروز ما به پیری و مرگ، آن‌قدرها هم که فکر می‌کنیم طبیعی و همیشگی نیست.

در این گفت‌وگو می‌بینیم:

• چرا مرگ در جهان مدرن به یک «نقطه پایان» تبدیل شد؟

• انسان‌های پیش از تاریخ چگونه با مرگ و مردگان زندگی می‌کردند؟

• چرا سالمندان در جوامع انسانی فقط «افراد مسن» نبودند و چه نقشی در انتقال تجربه و دانش داشتند؟

• چگونه مفهوم «مولد بودن» جایگاه سالمندی را تغییر داد؟

• چرا پیری در جهان مدرن با کاهش کارایی و بازنشستگی گره خورد؟

• آیا افزایش طول عمر الزاماً به معنای زندگی بهتر است؟

• اگر مراحل زندگی طولانی‌تر شوند، آیا تعریف ما از هویت انسان هم باید تغییر کند؟

• و مهم‌تر از همه: اگر قرار است بیشتر زندگی کنیم، قرار است برای چه زندگی کنیم؟