چطور میشود یک شهر را با صدا و تصویرِ سینما فهمید؟
بهارک محمودی تو این کتاب، به جای نوستالژیبافی دربارهی تهران قدیم، نشون میده که چطور مدرنیتهی شهری، همزمان میل و اضطراب تولید میکنه. اون تأکید میکنه سینما، فقط آینهی شهر نیست؛ خودش «ماشین تولید تجربهی شهریه». این کتاب به ما کمک میکنه ردّ این ماشین رو تو خیابونها، سالنها و تصویرهای به ظاهر عادیِ تهران دنبال کنیم و بفهمیم چرا شهر، همیشه کمی غریبتر از چیزی هست که توش زندگی میکنیم.
🎙 اپیزود دوازدهم فصل دوم
📚 کتاب تهران، سینما و مدرنیتهی شهری
✍️ بهارک محمودی
با ما همراه باشید تا این کتاب رو از زاویهی تازهای مرور کنیم
اولین نفر کامنت بزار
تو سینمای لینچ مرز بینِ «کابوسهای شبانه» و «وا...
توی تحلیل فیلم سلیقهی شخصی یا معیارهای هنری و ...
زندگی ما مجموعهای از تصادفهای بیمعناست یا تق...
آیا ابزارِ فیلمبرداری میتونه روحِ روایت رو تسخی...
چطور ویرانهها صادقتر از عمارتهای باشکوه سخن ...
چطور سینما میتونه مثل یک تابلوی نقاشی باشه؟
...چقدر توی تماشای یک فیلم آزادی داریم؟
...
چرا بعضی فیلمها وقتی تموم میشن هم هنوز توی ذه...
چرا آثار پرویز کیمیاوی هیچوقت شبیه سینمای رایج...
تمامی حقوق این وبسایت متعلق به شنوتو است