بیماری زخم پپتیک

بیماری زخم پپتیک (Peptic Ulcer Disease - PUD) یکی از چالش‌برانگیزترین و در عین حال شایع‌ترین اختلالات دستگاه گوارش در تاریخ پزشکی مدرن است. این بیماری که با ایجاد نقص در یکپارچگی مخاط معده یا اثنی‌عشر (دئودنوم) مشخص می‌شود، برای قرن‌ها به عنوان یک بیماری مزمن و ناتوان‌کننده شناخته می‌شد. زخم پپتیک به طور کلاسیک به عنوان یک گسست در پوشش داخلی دستگاه گوارش تعریف می‌شود که از لایه عضلانی مخاط عبور کرده و به لایه‌های عمیق‌تر نفوذ می‌کند.

اهمیت بالینی PUD تنها به شیوع بالای آن محدود نمی‌شود؛ برآوردها نشان می‌دهد که شیوع مادام‌العمر این بیماری در جمعیت عمومی بین ۵ تا ۱۰ درصد است. درک ما از پاتوفیزیولوژی این بیماری در اواخر قرن بیستم دستخوش یک انقلاب علمی شد. کشف باکتری Helicobacter pylori پارادایم حاکم را در هم شکست و زخم پپتیک را از یک بیماری فیزیولوژیک-روانی به یک بیماری عفونی قابل درمان تبدیل کرد.