غزل و تعبیر شماره 224 - تعبیر شماره 224

غزل شماره 224: خوشا دلی که مدام از پی نظر نرود به هر درش که بخوانند بی‌خبر نرود طمع در آن لب شيرين نکردنم اولی ولی چگونه مگس از پی شکر نرود سواد ديده غمديده‌ام به اشک مشوی که نقش خال توام هرگز از نظر نرود ز من چو باد صبا بوی خود دريغ مدار چرا که بی سر زلف توام به سر نرود دلا مباش چنين هرزه گرد و هرجايی که هيچ کار ز پيشت بدين هنر نرود مکن به چشم حقارت نگاه در من مست که آبروی شريعت بدين قدر نرود من گدا هوس سروقامتی دارم که دست در کمرش جز به سيم و زر نرود تو کز مکارم اخلاق عالمی دگری وفای عهد من از خاطرت به درنرود سياه نامه‌تر از خود کسی نمی‌بينم چگونه چون قلمم دود دل به سر نرود به تاج هدهدم از ره مبر که باز سفيد چو باشه در پی هر صيد مختصر نرود بيار باده و اول به دست حافظ ده به شرط آن که ز مجلس سخن به درنرود تعبیر غزل 224: مراقب باشید که در راه درست قدم برداشته و اسیر وسوسه های شیطانی و هوا و هوس نشوید. قصد انجام کاری دارید که نیاز به درایت و دوراندیشی شما دارد. لجبازی را کنار بگذارید و قبل از شروع خوب فکر کرده و جوانب کار را بسنجید. نیتی در دل دارید که چندان به صلاح شما نیست، توصیه می شود با افراد با تجربه و مورد اعتماد مشورت کرده و سعی کنید راه های جدیدی را در پیش بگیرید. دل بزرگی دارید و از حرص و طمع دوری می کنید به همین دلیل خداوند نعمت های خود را به زندگی شما سرازیر کرده است. فریب شیطان را نخورید.