غزل و تعبیر شماره 137 - غزل شماره 137

غزل شماره 137: دل از من برد و روی از من نهان کرد خدا را با که اين بازی توان کرد شب تنهاييم در قصد جان بود خيالش لطف‌های بی‌کران کرد چرا چون لاله خونين دل نباشم که با ما نرگس او سرگران کرد که را گويم که با اين درد جان سوز طبيبم قصد جان ناتوان کرد بدان سان سوخت چون شمعم که بر من صراحی گريه و بربط فغان کرد صبا گر چاره داری وقت وقت است که درد اشتياقم قصد جان کرد ميان مهربانان کی توان گفت که يار ما چنين گفت و چنان کرد عدو با جان حافظ آن نکردی که تير چشم آن ابروکمان کرد تعبیر غزل 137: مدتی است غمگین و اندوهگین هستید. اما در حقیقت پلی برای دیگران شده اید تا به موفقیت دست پیدا کنند. برای جبران ضرر تلاش کنید تا جلوی آسیب بیشتر گرفته شود و شکست گذشته جبران شود. برای رسیدن به مقصود بسیار بی صبر شده اید، نگران نباشید در آینده نزدیک به مراد دل خود خواهید رسید. قدر خود را بدانید. نیتی در سر دارید که برای عملی کردن آن باید دقت و سرعت عمل داشته و مشورت با افراد باتجربه را فراموش نکنید. به خداوند توکل کنید.