توضیحات
ذهنسازی نوعی فعالیت ذهنی و تخیلی است که از طریق آن، رفتار انسانها بر اساس حالتهای درونی مانند افکار، احساسات، باورها، خواستهها و انگیزهها تفسیر میشود و به زبان ساده به معنای دیدن خود از بیرون و دیگران از درون است. این توانایی که مرزی میان خودآگاهی و همدلی محسوب میشود، نقش کلیدی در تنظیم هیجانها و شکلگیری احساس هویت دارد و رشدی کاملاً انسانی است که از دوران نوزادی در تعامل با والدین یا مراقبان آغاز میگردد، بهطوری که نوزاد با بازتاب دقیق احساسات خود در ذهن والد، به درک و سازماندهی حالات درونیاش دست مییابد. اگر این بازتاب بهدرستی صورت نگیرد یا فرد تحت فشارها و تعارضهای شدید روانی قرار گیرد، ظرفیت ذهنسازی دچار اختلال شده و فرد به جای تفکر و تنظیم هیجان، دست به رفتارهای تکانشی میزند؛ اما این مهارت در طول زندگی، بهویژه در دوران نوجوانی و همچنین از طریق روابط درمانی و گفتگوهای بینفردی، قابل تقویت و بازسازی است.