08- محیط زیست، معیشت و جمعیت شناسی

این بخش به تحلیل پیوند میان محیط زیست، شیوه‌های تأمین معاش و پویایی‌های جمعیتی در جوامع گوناگون می‌پردازد و نشان می‌دهد که چگونه انسان‌ها با استفاده از راهکارهای فرهنگی به جای تغییرات زیستی، با زیست‌بوم‌های متنوع سازگار شده‌اند. سیر تحول معیشت از گروه‌های کوچکی که از راه شکار و گردآوری در مناطق دشوار زندگی می‌کردند، به سوی نظام‌های پیچیده‌تری همچون باغداری، دامداری و کشاورزی متمرکز، باعث افزایش ظرفیت پذیرش جمعیت در محیط‌های طبیعی شده است. در حالی که جوامع اولیه برای توازن با منابع محدود از روش‌هایی مانند جابجایی و تقسیم گروه‌ها استفاده می‌کردند، جوامع کشاورزی با وجود افزایش بیماری‌ها، به دلیل نیاز به نیروی کار، نرخ باروری بالایی داشتند. با ورود به دوران صنعتی و پساصنعتی، مصرف انرژی به شدت افزایش یافت و پدیده‌ای به نام گذار جمعیتی رخ داد که در آن به دلیل هزینه‌های بالای زندگی و تغییر نقش‌های اجتماعی، هر دو نرخ تولد و مرگ کاهش یافتند و تمرکز جمعیت در مراکز شهری بیشتر شد.