توضیحات
فصل پنجم به تحلیل محاسباتی پدیده یادگیری و مسئله استقراء میپردازد و چگونگی دستیابی به تعمیمپذیری و استخراج قوانین کلی از تجربیات محدود را تبیین میکند. نویسنده با نشان دادن ناکارآمدی منطق ریاضی محض در تصمیمگیریهای دنیای واقعی، تعمیمدهی را هسته اصلی هوش میداند و تناقض فلسفی استقراء را از طریق دو اصل بنیادی یعنی ثبات نسبی محیط و وجود نظمهای قابل یادگیری حل مینماید. بر این پایه، چارچوب یادگیری احتمالاً تقریباً صحیح معرفی میشود که چگونگی مهار خطاهای تصادفی و نادربودن نمونهها را با الگوریتمهای کارآمد و زمان محاسباتی معقول توضیح میدهد؛ رویکردی که در نهایت با اتکا به اصل سادگی و تیغ اوکام، معیاری استوار برای اعتماد به فرضیهها و تبیین قدرت یادگیری در موجودات زنده ارائه میسازد.