توضیحات
فصل هشتم انسان را بهعنوان موجودی تبیین میکند که رفتارهای شناختی و تصمیمگیریهایش حاصل کارکرد اکوریتمها در محیطی «بدون نظریه» است. در این فصل، چالش میان سرشت و پرورش نقد شده و تکامل پیش از تولد و یادگیری پس از آن، فرایندی پیوسته و یکپارچه تلقی میشود که تفکیک دقیق آنها امکانپذیر نیست. همچنین، تمایل مغز انسان به شتابزدگی در قضاوت، تعصب و سادهلوحی، پیامد طبیعی تکامل الگوریتمهای یادگیری برای تصمیمگیریهای سریع در محیطهای خنثی تحلیل میگردد. از سوی دیگر، محدودیت «چشم ذهن» در پردازش همزمان دادهها و ترکیب اطلاعات بیرونی با باورهای پیشین، به شکلگیری حقیقت شخصیسازیشده و تفاوت در برداشتهای فردی میانجامد. در نهایت، تاکید میشود که استدلال در امور بدون نظریه مانند اخلاق، سیاست و حتی تحلیلهای مالی هوش مصنوعی همواره با عدم قطعیت و احتمال خطا همراه است و ابزارهای محاسباتی پیشرفته نیز نمیتوانند این محدودیت ذاتی را از بین ببرند.