توضیحات
دوران اواخر بزرگسالی یا سالمندی که از سن شصت و پنج سالگی تا پایان حیات را در بر میگیرد، مرحلهای پویا و سرشار از توانمندیهای بالقوه است که در آن تمایز میان سن تقویمی و سن عملکردی، تفاوت سرعت پیری زیستی میان افراد را نشان میدهد. در این دوره، اگرچه امید به زندگی سالم تحت تاثیر عوامل ژنتیکی، سبک زندگی، وضعیت اقتصادی-اجتماعی و مراقبتهای بهداشتی افزایش یافته است، اما تغییرات جسمانی اجتنابناپذیری در سیستم عصبی، حواس پنجگانه، دستگاههای قلبی-عروقی، تنفسی و ایمنی و الگوهای خواب رخ میدهد. با این حال، سالمندان با بهکارگیری راهبردهای انطباقی، جبرانسازی بهینهی انتخابی، احساس کنترل شخصی و بهرهگیری از فناوریهای کمکی میتوانند اثرات پیری اولیه و پیری ثانویه ناشی از بیماریهای مزمن و اختلالات عصبشناختی نظیر آلزایمر را مدیریت کنند. از منظر شناختی، اگرچه برخی جنبههای حافظه آشکار و سرعت پردازش اطلاعات با افت مواجه میشوند، اما حافظه نهان، دانش کاربردی، حل مسئله عملی و خرد ناشی از تجربههای زیسته حفظ شده و تداوم یادگیری و فعالیتهای فکری زمینهساز حفظ بهزیستی و کیفیت زندگی در این دوران میگردد.