نقدِ حالِ ما: دلگفته‌ای بر غزلی از شمس | غزل ۱۶۷۴ | ما ز بالاییم و بالا می‌‌رویم

دلگفته، شرح و تفسیر غزل شمس از مولانا با فربُد بهبهانی غزل مولانا از دیوان شمس تبریزی: غزل ۱۶۷۴ ما ز بالاییم و بالا می‌‌رویم در این اپیزود، دلگفته‌ای بر غزلی از مولانا را می‌شنوید؛ شرح و تفسیری از دل برای غزل شمس، با نگاهی عاشقانه، نمادین، و درونی. این مجموعه برای کسانی است که می‌خواهند غزل‌های مولانا و غزلیات شمس را نه فقط به صورت معنی واژه به واژه، بلکه به عنوان راهی برای نزدیک شدن به حس و حال عشق، امید، شوق، معشوق‌شناسی، عاشق‌شناسی، و شناخت راه عشق تجربه کنند. در این دلگفته‌ها، غزل شمس و شعر مولانا بیشتر از زاویه حس و حال قلبی خوانده می‌شود. هدف، شرح ادبی خشک یا بررسی صرفاً تاریخی نیست؛ بلکه پیدا کردن راهی است برای شنیدن صدای عشق در غزل مولانا و لمس فضای معنوی دیوان شمس تبریزی. وبسایت: https://molanatafsir.com صفحه این غزل: https://molanatafsir.com/pages/shams/index.html#ghazal-1674 یوتیوب: https://www.youtube.com/watch?v=eiiFD_Y8Y3I&list=PLznfYVVnAWnr4SarhZp1FThSbvIElTcEB&index=47 تلگرام: https://t.me/Naghde_Hale_Ma متن غزل: ۱. ما ز بالاییم و بالا می‌‌رویم ما ز دریاییم و دریا می‌رویم ۲. ما از آن جا و از این جا نیستیم ما ز بی‌جاییم و بی‌جا می‌رویم ۳. لااله اندر پی الالله است همچو لا ما هم به الا می‌رویم ۴. قل تعالوا آیتیست از جذب حق ما به جذبه حق تعالی می‌رویم ۵. کشتی نوحیم در طوفان روح لاجرم بی‌دست و بی‌پا می‌رویم ۶. همچو موج از خود برآوردیم سر باز هم در خود تماشا می‌رویم ۷. راه حق تنگ است چون سم الخیاط ما مثال رشته یکتا می‌رویم ۸. هین ز همراهان و منزل یاد کن پس بدانک هر دمی ما می‌رویم ۹. خوانده‌ای انا الیه راجعون تا بدانی که کجاها می‌رویم ۱۰. اختر ما نیست در دور قمر لاجرم فوق ثریا می‌رویم ۱۱. همت عالی است در سرهای ما از علی تا رب اعلا می‌رویم ۱۲. رو ز خرمنگاه ما ای کورموش گر نه کوری بین که بینا می‌رویم ۱۳. ای سخن خاموش کن با ما میا بین که ما از رشک بی‌ما می‌رویم ۱۴. ای کَه هستی ما ره را مبند ما به کوه قاف و عنقا می‌رویم