نقدِ حالِ ما: دلگفته‌ای بر غزلی از شمس | غزل ۱۴۷۵ | بجوشید بجوشید که ما اهل شعاریم

دلگفته، شرح و تفسیر غزل شمس از مولانا با فربُد بهبهانی غزل مولانا از دیوان شمس تبریزی: غزل ۱۴۷۵ بجوشید بجوشید که ما اهل شعاریم در این اپیزود، دلگفته‌ای بر غزلی از مولانا را می‌شنوید؛ شرح و تفسیری از دل برای غزل شمس، با نگاهی عاشقانه، نمادین، و درونی. این مجموعه برای کسانی است که می‌خواهند غزل‌های مولانا و غزلیات شمس را نه فقط به صورت معنی واژه به واژه، بلکه به عنوان راهی برای نزدیک شدن به حس و حال عشق، امید، شوق، معشوق‌شناسی، عاشق‌شناسی، و شناخت راه عشق تجربه کنند. در این دلگفته‌ها، غزل شمس و شعر مولانا بیشتر از زاویه حس و حال قلبی خوانده می‌شود. هدف، شرح ادبی خشک یا بررسی صرفاً تاریخی نیست؛ بلکه پیدا کردن راهی است برای شنیدن صدای عشق در غزل مولانا و لمس فضای معنوی دیوان شمس تبریزی. وبسایت: https://molanatafsir.com صفحه این غزل: https://molanatafsir.com/pages/shams/index.html#ghazal-1475 یوتیوب: https://www.youtube.com/watch?v=BN8SLDbeBH4&list=PLznfYVVnAWnr4SarhZp1FThSbvIElTcEB&index=30 تلگرام: https://t.me/Naghde_Hale_Ma متن غزل: ۱. بجوشید بجوشید که ما اهل شعاریم بجز عشق به جز عشق دگر کار نداریم ۲. در این خاک در این خاک در این مزرعه پاک به جز مهر به جز عشق دگر تخم نکاریم ۳. چه مستیم چه مستیم از آن شاه که هستیم بیایید بیایید که تا دست برآریم ۴. چه دانیم؟ چه دانیم؟ که ما دوش چه خوردیم که امروز همه روز، خمیریم و خماریم ۵. مپرسید مپرسید ز احوال حقیقت که ما باده پرستیم نه پیمانه شماریم ۶. شما مست نگشتید وزان باده نخوردید چه دانید؟ چه دانید؟ که ما در چه شکاریم ۷. نیفتیم بر این خاکْ ستان ما نه حصیریم برآییم بر این چرخ که ما مرد حصاریم