خانه مؤتمن الاطباء

دوره قاجار، به‌نوعی دوره گذار از سنت به مدرنیته بود یا حداقل قاجاری‌ها سعی می‌کردند که به چنین دستاوردی نائل آیند که این، نتایج آشنایی با فرهنگ غربی و سفرهای بسیار به فرنگ بود. از معماری و عناصر به کار رفته در بنا گرفته تا فنون و علوم مختلف و پزشکی. تا قبل از دوره قاجار آموزش در مکتب‌خانه‌ها و به شیوه سنتی رایج بود. پس از روی‌کارآمدن قاجاری‌ها، آرام‌آرام مدارس شناخته‌شده‌ای تأسیس شدند و آموزش، بر اساس شیوه‌های معمول در جهان شکل گرفت. نخستین سازمان آموزش عالی نوین در ایران، دارالفنون بود که ششم دی 1230 خورشیدی، به ابتکار میرزا تقی‌خان فراهانی، و در دوران ناصرالدین‌شاه، بنیان‌گذاری شد. ‌

تا پیش از تأسیس دارالفنون، شیوه پزشکی سنتی در امر بهداشت و سلامت مردم حاکم بود. برای تحصیل طب، مکتب خاصی نبود و هرکسی، با مختصری تجربه و اطلاعات، به درمان بیماران مشغول می‌شد. شیوه‌های درمان و تجویز دارو هم بر اساس تجربه و درمان سنتی بود. تا اینکه دارالفنون در هفت شعبه تأسیس شد و یکی از آن‌ها، مختص رشته پزشکی بود. معلمان آن هم، در دو دسته خارجی و ایرانی‌ بودند؛ خارجی‌ها عمدتاً معلم طب فرنگی مدرسه بودند. مدرسین ایرانی هم یا طبیبان سنتی بودند که عهده‌دار تدریس طب ایرانی و سنتی در مدرسه شدند یا پزشکان فارغ‌التحصیل مدرسه بودند که پس از ادامه تحصیلات تکمیلی، تدریس طب نوین در مدرسه را آغاز کردند

با صدای بهزاد بهادر