اَدا‌ها و اِدعا‌های ربع پهلوی

رضا پهلوی سال‌هاست با ادعای «آلترناتیو بودن» و با تریبون‌داری رسانه‌های معاند، در فضای خبری رفت‌وآمد می‌کند؛ چهره‌ای بی‌پایگاه و بی‌برنامه که بیش از هر چیز به نامی منقضی‌شده و ادعا‌هایی توخالی متکی است. رضا پهلوی، فرزند آخرین شاه فراری ایران، بیش از چهل سال است در سایه نام پدر و دور از واقعیت‌های جامعه ایران زندگی می‌کند و با اتکا به رسانه‌های خارجی، خود را رهبر اپوزیسیون جا می‌زند. از ولیعهدی بی‌حاصل در کاخ نیاوران تا زندگی مرفه در آمریکا، کارنامه سیاسی او چیزی جز انفعال، پراکندگی و شکست در جلب اعتماد حتی مخالفان نظام نیست. ناتوانی مزمن در ایجاد اجماع، وابستگی آشکار به حمایت‌های بیرونی و ابهام همیشگی در منابع مالی، تصویر چهره بی‌ریشه و مصرفی او را کامل‌تر کرده است؛ شخصیتی که معمولاً تنها در بزنگاه‌های بحران و ناآرامی، برای چند صباح به ویترین رسانه‌ها بازمی‌گردد و دوباره به حاشیه رانده می‌شود. این اپیزود از «آناکست» تلاشی است برای کنار زدن نقاب بزک‌شده رسانه‌ای رضا پهلوی و نمایش فاصله عمیق میان ادعا و واقعیت؛ روایتی از «ربع پهلوی»؛ وارث تاجی فروپاشیده، بی‌کارنامه، بی‌پایگاه و پر از سؤال.