آیا «ادب» به ابزاری برای خودسانسوری تبدیل شده است؟ چرا در فرهنگ ما، برندگی نقد در پای تعارف ذبح میشود؟
در قسمت ۶۷ پادکست «به نام جان»، نیما شهسواری به نقد «نقاب سکوت» و تعارفات بازدارنده در گفتگوهای فکری میپردازد. او معتقد است که احترام نباید مانع از صراحت شود و نقدِ اصیل، جراحیِ غدههای سرطانی جامعه (مانند جهل و استبداد دینی) است. شهسواری در این اپیزود، به نقدِ «روشنفکری دینی» و «باجدهی به تودهها» پرداخته و از ضرورتِ نقدی سخن میگوید که نه از ترسِ واکنشها عقب مینشیند و نه به خشونت آلوده میشود. این گفتار، فراخوانی است برای خروج از استعارههای بیثمر و رویاروییِ عریان با تناقضاتِ هستی.
نسخه رایگان تمامی کتب و آثار نیما شهسواری در وبسایت جهان آرمانی:
https://idealistic-world.com/podcast/
درگاه دریافت رایگان آثار:
https://idealistic-world.com/portal/
اولین نفر کامنت بزار
چرا آزادی در برخی نظامها پلکانی است؟ آیا میتو...
«من عطرِ زندگی را در جانِ او چشیدم...»
آیا دموکراسی عددی میتواند حقیقت را قربانی کند؟...
«به رودِ خون که جاری بود از پیش... همهجان در د...
در عصر «فهم سریع» و «زیست فوری»، آیا هنوز فضایی...
«همه جان بودند؛ نه انسان، نه حیوان... همه طالب ...
در قسمت پایانی ویژهبرنامه «نقد لیبرالیسم و کمو...
«پوستِ تنم را بر پایِ تو دیدهام...»
...
«نای ماندنم نیست، مرا دریاب...»
تمامی حقوق این وبسایت متعلق به شنوتو است