غزل و تعبیر شماره 459 - غزل شماره 459

غزل شماره 459: زين خوش رقم که بر گل رخسار می‌کشی خط بر صحيفه گل و گلزار می‌کشی اشک حرم نشين نهانخانه مرا زان سوی هفت پرده به بازار می‌کشی کاهل روی چو باد صبا را به بوی زلف هر دم به قيد سلسله در کار می‌کشی هر دم به ياد آن لب ميگون و چشم مست از خلوتم به خانه خمار می‌کشی گفتی سر تو بسته فتراک ما شود سهل است اگر تو زحمت اين بار می‌کشی با چشم و ابروی تو چه تدبير دل کنم وه زين کمان که بر من بيمار می‌کشی بازآ که چشم بد ز رخت دفع می‌کند ای تازه گل که دامن از اين خار می‌کشی حافظ دگر چه می‌طلبی از نعيم دهر می می‌خوری و طره دلدار می‌کشی تعبیر غزل 459: اگر گمان می کنید رسیدن به خواسته ها بدون تلاش و پشتکار میسر است، سخت در اشتباهید. با تلاش و کوشش به مراد دل می رسید. از دوستان و اطرافیان مورد اعتماد و دلسوز یاری بگیرید و مشورت کنید تا انشالله در آینده نزدیک به خواسته دل رسیده و یار را در آغوش بگیرید.