غزل و تعبیر شماره 450 - تعبیر شماره 450

غزل شماره 450: روزگاريست که ما را نگران می‌داری مخلصان را نه به وضع دگران می‌داری گوشه چشم رضايی به منت باز نشد اين چنين عزت صاحب نظران می‌داری ساعد آن به که بپوشی تو چو از بهر نگار دست در خون دل پرهنران می‌داری نه گل از دست غمت رست و نه بلبل در باغ همه را نعره زنان جامه دران می‌داری ای که در دلق ملمع طلبی نقد حضور چشم سری عجب از بی‌خبران می‌داری چون تويی نرگس باغ نظر ای چشم و چراغ سر چرا بر من دلخسته گران می‌داری گوهر جام جم از کان جهانی دگر است تو تمنا ز گل کوزه گران می‌داری پدر تجربه ای دل تويی آخر ز چه روی طمع مهر و وفا زين پسران می‌داری کيسه سيم و زرت پاک ببايد پرداخت اين طمع‌ها که تو از سيمبران می‌داری گر چه رندی و خرابی گنه ماست ولی عاشقی گفت که تو بنده بر آن می‌داری مگذران روز سلامت به ملامت حافظ چه توقع ز جهان گذران می‌داری تعبیر غزل 450: برای رسیدن به اهداف و آرزوهای خود از کبر و خودپسندی دوری کنید و شک نکنید فریبکاری و حیله کردن در کارها عاقبت خوشی برای شما نخواهد داشت. افراد خانواده یا دوستان چشم امید به شما دوخته اند آن ها را ناامید و مایوس نکنید و با دیگران با عشق و محبت رفتار کنید تا زندگی و روزگارتان از این رو به آن رو شود.