غزل و تعبیر شماره 303 - غزل شماره 303

غزل شماره 303: شممت روح وداد و شمت برق وصال بيا که بوی تو را ميرم ای نسيم شمال احاديا بجمال الحبيب قف و انزل که نيست صبر جميلم ز اشتياق جمال حکايت شب هجران فروگذاشته به به شکر آن که برافکند پرده روز وصال بيا که پرده گلريز هفت خانه چشم کشيده‌ايم به تحرير کارگاه خيال چو يار بر سر صلح است و عذر می‌طلبد توان گذشت ز جور رقيب در همه حال بجز خيال دهان تو نيست در دل تنگ که کس مباد چو من در پی خيال محال قتيل عشق تو شد حافظ غريب ولی به خاک ما گذری کن که خون مات حلال تعبیر غزل 303: در گذشته حوادثی رخ داده که باعث پشیمانی شده، بدانید که افسوس و حسرت گذشته خوردن دردی را درمان نخواهد کرد. از اشتباهات درس عبرت بگیرید تا بتوانید نقائص خود را رفع کرده و به کمال برسید. دوستان خوبی دارید، با آن ها یکرنگ و صادق باشید. به زودی فراق و هجران پایان یافته و به مراد دل خواهید رسید. گناه حسودان را بخشیده و عذر آن ها را قبول کنید.