غزل و تعبیر شماره 242 - تعبیر شماره 242

غزل شماره 242: بيا که رايت منصور پادشاه رسيد نويد فتح و بشارت به مهر و ماه رسيد جمال بخت ز روی ظفر نقاب انداخت کمال عدل به فرياد دادخواه رسيد سپهر دور خوش اکنون کند که ماه آمد جهان به کام دل اکنون رسد که شاه رسيد ز قاطعان طريق اين زمان شوند ايمن قوافل دل و دانش که مرد راه رسيد عزيز مصر به رغم برادران غيور ز قعر چاه برآمد به اوج ماه رسيد کجاست صوفی دجال فعل ملحدشکل بگو بسوز که مهدی دين پناه رسيد صبا بگو که چه‌ها بر سرم در اين غم عشق ز آتش دل سوزان و دود آه رسيد ز شوق روی تو شاها بدين اسير فراق همان رسيد کز آتش به برگ کاه رسيد مرو به خواب که حافظ به بارگاه قبول ز ورد نيم شب و درس صبحگاه رسيد تعبیر غزل 242: مژده باد بر شما که در کارتان موفق خواهید شد و خبرهای خوب و مسرت بخشی دریافت می کنید. این پیروزی ها نتیجه تلاش و سخت کوشی خودتان است و اگر کمی غفلت کنید ممکن است از آن ها محروم شوید. در کاری که انجام می دهید قاطعانه عمل کنید، مراقب باشید که برخی افراد سودجو به دنبال سواستفاده و به بیراهه کشاندن شما هستند. تیزهوشی و درایت داشته باشید و از اطراف خود غافل نشوید.