نفس

خیلی قلب بزرگی میخواد که بخشنده باشی بهت حسودیم میشه که تونستی ببخشیشون...راهت سبز عزیزم

الهی خوشبخت بشی نفس عزیز شکیبا

نفس عزیز بخاطر شهامتت بهت تبریک میگم و باعث افتخارمه که شنونده زندگی پر از فراز و نشیبت بودم.بهت غبطه میخورم که تونستی پدر و مادرت رو ببخشی منم زندگی سختی داشتم و هنوزم مشکلات خیلی زیادی دارم و منتظر یه فرصتم تا بتونم آزاد بشم و زندگی خودمو بسازم،فقط آرامش میخوام نه هیچ چیز دیگه ای از صمیم قلبم برای تو و همسرت آرزوی یه زندگی سعادتمند دارم،امیدوارم آرامش واقعی رو در قلبت احساس کنی

سلام نفس جان. راه سختی رو پیش رو داری. خیلی دلم میخواست بغلت کنم من هم دختری زخم خورده از پدر هستم. در طی 28 سال برای بقا جنگیدم... با کلی تلاش تونستم از اون خونه خارج بشم و الان در حالت خلا زندگی هستم... الان 31 سالم هست و متاهلم ولی از مادر شدن میترسم... از طرفی ذهنم دائما درگیر گذشته هست... روانشناس میگفت باید به خودت یاداور بشی الان در امنیت هستی .... الان عقد هستی ولی بری تو زندگی ممکنه بحث هایی هم با همسرت داشته باشی اما کم نیار و به تحکیم خانواده و عشق تمرکز کن... من خودم گاهی حس دوری از همسرم هم دارم اما میدونم که این حس از زخم هام میاد و بهش دامن نمیزنم چون واقعا همسرم دقیقا نجات دهنده من هست و باهاش شادتر هستم