علیه همدلی

گاهی انقدر گوش می‌دهی که دیگر نمی‌شنوی، انقدر همدلی می‌کنی که دردی برای خودت باقی نمی‌ماند که حسش کنی.

در لحظه‌ای خاص متوجه می‌شوی که هیچ واکنشی نداری، نه اشک، نه خشم و نه دلسوزی.

فقط خستگی می‌ماند؛ خستگی از فهمیدن، از مراقبت کردن از شنیدن...