۲۰۰. ناآگاهی شیرین یا رنج بیداری؟

این اپیزود یک نقد ساده نیست، بلکه یک کاوش روانشناختی-فرهنگی است: چطور «بیدار شدن» از یک ناآگاهیِ شیرین، اینقدر می‌تواند دردناک باشد؟ در مورد منطقه امن ناآگاهی صحبت می‌کنم که باعث می‌شود مردم، حتی با وجود شواهد عینی (فالش‌خوانی، پلی‌بک و کلاهبرداری در کنسرت)، باز هم نقد را برنتابند. آگاهی رنج به‌همراه دارد، اما تنها راه نجات هنر و موسیقی کشور است. ما مخاطبان تا چه اندازه در افت کیفیت موسیقی ایران دخیل هستیم؟ چقدر گنجایش پذیرش نقدهای موجود نسبت به خواننده محبوبمان را داریم؟ اینها پرسش‌هایی است که سعی می‌کنم در باره‌اش حرف بزنم.