از توافق سایکس و پیکو تا طوفان الاقصی

تاریخ همواره در حال تکرار شدن است. صد سال پیش، استعمار نوین با خط‌کشی‌های بعد از فروپاشی عثمانی اولین بذرهای ایجاد تومور سرطانی اسرائیل را در منطقه‌ی خاورمیانه گذاشت. عبارت نقشه‌ی جدید خاورمیانه یا خاورمیانه‌ی جدید، که این روزها لقلقه‌ی زبان نتانیاهو شده، برنامه یا اتفاق جدید و نویی نیست. هرچند که شاید خیلی‌ها به یاد نقشه‌ی معروف کاندولیزا رایس افتاده باشند، اما طرح آن‌ها این روزها بیشتر شبیه خط‌کشی‌های فرانسه و بریتانیا در بازه‌ای حول و حوش بین سال‌های ۱۹۱۵ تا ۱۹۲۴ است. یعنی در بحبوحه‌ی جنگ جهانی اول و فروپاشی عثمانی، که سایکس و پیکو، دو دیپلمات بریتانیایی و فرانسوی، خط‌کش و مداد را به دست گرفتند و بر روی نقشه‌ی آسیای غربی که جلویشان پهن بود با ترسیم خطوط مستقیم ارضی، کشورهای عربی خاورمیانه‌ی امروزی را درست کرده و سپس دولت‌های آن را، براساس منافع استراتژیک خود تعیین کردند؛ بی آن که انسجام قومی و مذهبی درون این سرزمین ها را در نظر بگیرند.