قطعا زندگی زناشویی قبل از بچه دار شدن و بعد از آن به دو قسمت کاملا متفاوت تقسیم میشه. آیا برای فرزند آوری هر یک از طرفین آمادگی و هم سویی برای فرزندآوری را دارند یا خیر؟ اگر یکی از طرفین حاضر به فرزندآوری بشه ولی ادراک منفی نسبت به این قضیه داشته باشه یعنی چی و چه مشکلاتی رو ایجاد میکنه؟ چقدر باور بر این دارید که تصمیم گیرنده برای بچه دار شدن فقط و فقط زوجین هستند نه دیگران؟ توافق بر سر همکاری بعد از بچه دار شدن یا سبک فرزندپروری، چقدر حائز اهمیته؟ به نظر شما تصمیم برای فرزندآوری در کشورمون ایران چقدر درسته؟ اگر هم دوست داشتید به صفحه ی شنوتو در اینستاگرام پیام بدید.
صفحه ی اینستاگرام خانم جعفری هم برای ارتباط با ایشون: @Psych_hanyjafary
BRAND_USER
6 سال پیشخیلی عالی بود لذت بردم... لطفا درباره فرزندپروری هم برنامه داشته باشید خیلی خیلی لازمه برای پدر مادرای جوان?❤
تمامی حقوق این وبسایت متعلق به شنوتو است