استادان بسیار، زندگی های بسیار (فصل چهاردهم)

در فصل چهاردهم، جلسات هیپنوتراپی کاترین به نقطه‌ای عمیق و اثرگذار می‌رسد. او وارد زندگی‌ای می‌شود که در آن نقش یک زن شفاگر را دارد؛ زنی که در جامعه‌اش به دلیل توانایی‌های درمانی و ارتباط با نیروهای ناشناخته، هم مورد احترام و هم ترس مردم بوده است. سرانجام، به دلیل سوءبرداشت و خرافه، به مرگ محکوم می‌شود. این تجربه به کاترین کمک می‌کند تا ریشه بخشی از ترس‌هایش از قضاوت و طردشدن در زندگی فعلی را درک کند.

اما بخش محوری این فصل، پیام‌های تازه استادان است. آن‌ها تأکید می‌کنند که استعدادها و توانایی‌های روحی ما، امانتی هستند که باید برای خدمت به دیگران به‌کار گرفته شوند، حتی اگر با مقاومت یا ترس دیگران مواجه شویم.

یکی از جملات کلیدی استادان این است:

«آنچه به تو داده شده، برای نگه‌داشتن نیست؛ برای بخشیدن است. دانش، عشق و شفا وقتی به جریان بیفتد، چندین برابر می‌شود.»

دکتر وایس با شنیدن این پیام‌ها بیش‌ازپیش متقاعد می‌شود که رسالت او فراتر از روان‌درمانی سنتی است.