گفت‌وگو با خود

در این گفتار، به سفری درونی می‌رویم؛

سفری به سوی صدایی که هرگز خاموش نمی‌شود:

گفت‌وگوی ما با خودمان.

اینجا، از شناخت منتقد درونی آغاز می‌کنیم:

آن صدای آشنا که با قضاوت، ترس و کمال‌گرایی ما را زخمی می‌کند؛

و می‌آموزیم که چگونه با آگاهی، این صدا را بازشناسی کنیم، لحنش را ترجمه کنیم،

و در دل آن، صدای تازه‌ای بکاریم:

صدای مشفق، همدل، پرورش‌گر و انسانی.

در این گفتار، خواهی شنید:

– چگونه گفت‌وگوی درونی باورهای ما را می‌سازد؛

– منتقد درونی چیست و چگونه بدون آگاهی، مانع رشد ما می‌شود؛

– صدای مشفق چیست و چگونه می‌توان آن را آگاهانه در خود پرورش داد؛

– سه تمرین ساده اما عمیق برای بازنویسی صدای درون: از نوشتاردرمانی تا مراقبهٔ شنیداری.

اگر تا امروز با خودت سخت‌گیرانه، بی‌رحمانه یا ناعادلانه سخن گفته‌ای،

این گفتار دعوتی‌ست برای شروع گفت‌وگویی تازه:

نه برای توجیه اشتباهات، بلکه برای درک مسیر انسانی رشد.

مخاطب این گفتار تو هستی، اگر:

– می‌خواهی ذهن خودت را از بند گفت‌وگوهای سمی رها کنی؛

– دوست داری صدایی بسازی که در شکست‌ها، همراه تو باشد نه دشمن تو؛

– باور داری که تغییر، از درون آغاز می‌شود.

در امتداد مسیر دوره «ذهن برنده» و جلسهٔ دوم دربارهٔ بازنویسی باورها،

این گفتار پلی‌ست میان روان‌شناسی علمی و زیست آگاهانه،

تا با واژه‌هایی ساده اما ریشه‌دار، دل و ذهن خود را دوباره بیافرینیم.

اگر دوست داشتی بشنوی، اگر حس کردی جایی به کار آمد، با کسانی که دوست‌شان داری قسمت کن.