25. از ماست که بر ماست

اگر از جاده حسرت، به خداوند رسیداین زلیخاست که با اشک به لبخند رسید......

همان هنگام که چشمانت به ناگه سمت او افتاد......

اگر مانند کوهی سخت صدایم در نمی آید......

از ماه بعید است که دلگیر بگیرد......

میدانم اگر دلت به دریا باشد......

شعر همینقدر که رسوا شده حاضر باشد......

هوای خاطرت عالی تر از هر دفعه آمد سمت چشمانم......

بین همه لغات، تنها نصیبم شد...‍‍...

چشمی که زمانی به هدر داده امانش......