اپیزود۲۹- سهراب‌کُشون

با درود فراوان ب روان فردوسی پاکزاد و زنده باد جناب غلامی. بعنوان شنونده و طرفدار پادکست شما ،پیشنهاد میکنم تیکه ها و شوخیهای خودتون رو هی مواکدا تکرار نکنید تا از باز نمک سخن شما کاسته نشه و ب لوسی نرسه. عذرخواهم قربان

مرسی عالی بود

اقا روایتت خوبه ولی بعضی جاها طنزو کم کن بزار حس شاهنامه برسه بمون نه حس طنز خودت شاهنامه تعریف میکنی نه داستان طنز الزاما

چقدر بی نمک و لوس روایت میکنید

هرکسی این داستان را خواند با دلی خونین به رستم تاخت!! بعداز داستان رستم و سهراب باید شعر راز رستم علیرضا شجاع پور رو هم گوش داد تا بدونیم چرا رستم سهراب رو کشت

بسی اشک ریختم

همه دست به دست هم دادن تا این بچه رو به کشتن دادن حتی خود رستم از همه‌ بیشتر مقصر بود

باور نکردم استپ زدم و رفتم شاهنامه رو باز کردم ک ببینم سهراب واقعا از رستم پرسید تو رستمی و اون جواب داد نه نیستم!!!

درود دم شما گرم

خیلی خوبی

برادر من دلم میخواد کلی فحش ات بدم ولی چون کارت رو خیلی تحسین میکنم غیظ ام رو قورت میدم....نکن برادر من نکن 😡 غمگینترین صحنه تاریخ کل ایران رو با طنز نابجا از بین بردی در این روایت...اخه شوخی هات با نمکه ولی هر سخن جایی و هر نکته ای مکانی دارد...همون وسط صحنه خنجر کشیدن رستم که داشت قلبم پاره واره میشد باید طنز نابجای تو رو هم گوش میکردم😭😭😭 بعدم همونجا هی فشار میدادی که تیوری خودت رو هم جا کنی تو کله امون. من تیوری اتو قبول نداشتم ولی تو کل داستان گفتی و منم گفتم شاید ولی اونجا جاش نبود😡😡😡

واقعا اولین باره یه داستان شاهنامه رو کامل دارم میشنوم...دمت گرم

بسیار عالی 👍

من که مطمئنم این رستم از اولش فقط قصدش کشتن اون بچه بود اصلا هم بقیه مقصر نیستن تنها مقصر همه این اتفاقات خود رستم بود، دیگه مثل قدیم دوستش ندارم

گریه ام گرفت با اینکه میدونستم