نه تو می مانی و نه اندوه، و نه هیچ یک از مردم این آبادی!
به حباب نگران لب یک رود قسم، و به کوتاهی آن لحظه ی شادی که گذشت، غصه هم می گذرد!
آنچنانی که فقط خاطره ای خواهد ماند،
لحظه ها عریانند. به تن لحظه ی خود، جامه اندوه مپوشان هرگز...
( سهراب سپهری)
با اینکه هنوز هم خیلی سخت می گذره، ولی ایمان دارم به کوتاهی آن لحظه ی شادی که گذشت، غصه هم می گذرد....
تاریخ انتشار: سوم شهریورماه سال 1403
از اینکه همچنان در معرفی این پادکست همراهی می کنید و برام کامنت میزارین، سپاسگزارم.
ممنون که من رو می شنوید.
مرضیه علی محمدی
اولین نفر کامنت بزار
تمامی حقوق این وبسایت متعلق به شنوتو است