در پس درهای شیشهای رویاها /
در مرداب بی ته آیینهها/
هر جا که من گوشهای از خودم را مرده بودم/
یک نیلوفر روییده بود...
گویی او لحظه لحظه در تهی من میریخت/
و من در صدای شکفتن او/
لحظه لحظه خودم را میمردم.(سهراب سپهری )
اولین نفر کامنت بزار
تمامی حقوق این وبسایت متعلق به شنوتو است