این قاب روی دیوار، روایتِ تمامِ ماست؛ روایتِ دوستی که از راه دور به یادم بود، روایتِ جهانِ بیتفاوتِ اسنوبها که از روی ظرافتها رد میشوند، و روایتِ من که سعی می کنم به اشیاء جان بدهم. قرار است هر بار که به این قاب نگاه میکنم، یادآور این باشد که مرزها و حریمهای ما همیشه امن نیستند، اما ما میتوانیم حتی از «تجاوز به حریممان» هم یک یادگاری بسازیم. جای خالی شکلات همیشه این جمله را در خود خواهد داشت. چه کسی زنبق آبی را خورد؟
برای اطلاعات بیشتر به کانال تلگرام یا صفحه اینستاگرام نوش جان مراجعه کنید.
اولین نفر کامنت بزار
تمامی حقوق این وبسایت متعلق به شنوتو است