بوی حلوا

گاهی یک رایحه، یک منظره و یک صدا، ما را به مفهومی فرهنگی و معنایی متصل می‌کند. شاید متصل کردن واژهٔ ضعیفی برای توصیف این حالت باشد، ما را غرق لخظه‌ای در گذشته می‌کند. لحظه‌ای که معمولاً در پیوند با تاریخ زندگی شخصی، حیات سرزمینی و زندگی اجتماعی‌امان است. این پیوندها و این لحظه‌ها همان‌هایی هستند که از ما آدمی دارای هویت می‌سازند. هویت و پیوندهای فرهنگی و حسی همچنان دغدغه روزمرهٔ یک مهاجر است.

موسیقی‌های این شمارهٔ نوش جان را از آثار آقای مرتضی برجسته انتخاب کرده‌ام.