شب چهاردهم _ هزار و یک شب

این بخش از حکایتِ گدای سوم، شاه‌زاده‌ای را نشان می‌دهد که طوفان او را به «کوه مغناطیسی» می‌کشاند. او با شکستنِ طلسمِ سوارِ مسین (تندیس سوار بر اسب) از مرگ می‌رهد. اما به‌خاطر نقضِ سفارشِ صدای غیبی (بردنِ نامِ خدا) باز در دریا رها می‌شود و به جزیره‌ای می‌رسد که سرنوشتِ تازه‌اش را رقم می‌زند.

از نگاهِ ادبی، قصه بر «آزمونِ پرهیز» استوار است: نجات مشروط به سکوت و خویشتن‌داری است و لغزشِ لحظه‌ای، رنجی دوباره می‌آورد. صحنه‌ی پایانی، یعنی عفریتِ عاشقِ مه‌لقا و امیرزاده‌ی زندانی، رشته‌ای است که روایت را به فصلِ بعد پیوند می‌دهد.

--------------------------
برای پخش تبلیغات در پادکست‌های فارسی به ربط‌هاست مراجعه کنید.

Hosted on Rabt.
See Rabt.host for more information.