بال های قیچی شده

برخی والدین، در آغاز راه، با نیت مراقبت و محافظت، بی‌آنکه بدانند، بال‌های فرزندشان را می‌چینند. آن‌ها نمی‌گذارند کودکشان زمین بخورد، اشتباه کند، تجربه کند یا حتی خودش مسیرش را کشف کند. آن‌قدر از شکست و درد می‌ترسند که فرزند را پشت دیوارهای امن خود حبس می‌کنند؛ اما این امنیت، امنیتی نیست که به رشد ختم شود، بلکه قفسی است که پرواز را از او می‌گیرد. سال‌ها بعد، همان والدین با تعجب و گلایه از خود می‌پرسند: چرا او هیچ کاری نمی‌کند؟ چرا نمی‌تواند تصمیم بگیرد؟ چرا به خودش اعتماد ندارد؟