توضیحات
یک دوران سخت در بچگی، سالها بعد کجای آدم مانده است؟کیان و سارینا در قسمت دهم «پژواکِ کاوش» سراغ پژوهشی میروند که جواب را جای غیرمنتظرهای پیدا کرد: نه در حافظه، بلکه در طرزِ بستهبندی ژنها. متن ژنتیکی عوض نمیشود؛ فقط بعضی صفحههایش باز میماند.مرداد امسال، پژوهشگرهای دانشگاه واشنگتن در سنت لوئیس و پرینستون در مجلهی نورون نشان دادند آنزیمی به نام SETD7 در ناحیهی دوپامینی مغز موشهایی که دوران سختی را گذرانده بودند بالا میماند و آستانهی روشن شدن آن ژنها را پایین میآورد — چیزی که برای یک موش دیگر یک ناراحتی کوچک است، برای این یکی یک بحران میشود. و وقتی فعالیت همان آنزیم را کم کردند، اثر آن دوران برگشت.در این قسمت: چرا تصور «تروما ژنها را عوض میکند» غلط است، چهار تجربهی سخت چه آستانهای است، چرا زودتر کمک کردن اینقدر فرق میکند، و ردی که شصت سال بعد از قحطی هلند هنوز روی ژنها دیده میشود.این پادکست با کمک هوشواره ساخته میشود؛ اگر مکث عجیب یا تُپُقی شنیدید، به ما بگویید.نسخهی کامل را در سایت کاوش بشنوید: https://kavosh.club