07-اختلال شخصیت هیپومانیک

**اختلال شخصیت شیداگونه خفیف** وضعیتی پایدار است که در آن فرد با انرژی بی‌پایان، خوش‌بینی مفرط و اعتمادبه‌نفس کاذب شناخته می‌شود و در ظاهر فردی بسیار معاشرتی، پرتحرک و موفق به نظر می‌رسد. اما در لایه‌های پنهان، این ویژگی‌های نمایشی در واقع سازوکارهای دفاعی برای انکار خشم، غم و احساس گناه درونی هستند که فرد توانایی رویارویی با آن‌ها را ندارد. این افراد به دلیل ناتوانی در برقراری روابط عمیق عاطفی و کمبود همدلی واقعی، از تنهایی گریزانند و همواره خود را با فعالیت‌های پی‌درپی، اعتیاد به کار و معاشرت‌های سطحی سرگرم می‌کنند تا با پوچی و حقارت درونی‌شان روبرو نشوند. ریشه‌های این آسیب روانی معمولاً به ناکامی‌های دوران اولیه کودکی و ناتوانی در گذر از مراحل استقلال بازمی‌گردد که باعث شده فرد برای محافظت از خود، نقابی از شادی همیشگی و توانمندی مطلق بر چهره بزند و با نادیده گرفتن مرزهای اخلاقی و واقعیت‌های تلخ، در دنیایی از ایده‌آل‌سازی‌های لرزان زندگی کند.